اثر ؛ پاكستان مين 3 / 723 زندگىنامه و نام همان 5 كارش . طراز المصايب . طالقانى ، ملا نظر على فرزند سلطان محمد ( د 1306 ق ) . مشهد ، آستان ، الفبايى 395 . طراز النبوة . كوكبى . در تاريخ اسلام . حماسى دينى . خدا كز دهان درّتر آفريد * - زبان ساخت آن درج درّ را كليد . تبريز ، يونسى 3 / 951 ؛ استانبول ، منظوم 451 . طراز النبوه . ن . تاريخ اسلام است به نظم . ( - بالا ) . نسخه‌ها 4 / 2994 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 19 / 240 ؛ استورى : ندارد ؛ برگل 2 / 1031 ؛ نشريه 4 / 306 . طرب القلوب : مختارنامه . محمد قاسم واعظ رازى ( سدهء 10 - 11 ق ) . نگارنده بايد همان مير محمد قاسم رازى ، متخلص به « قاسم » باشد كه به روزگار اكبر پادشاه ( 963 - 1014 ق ) به هند آمده ، آصف خان وزير وى را به ملازمت برگزيد و پس از چندى به ايران برگشت . ( نفيسى 1 / 656 ) . اين كارش را به نام قران السعد بن سكندرجاه ( ؟ ) ساخته است . در رويداد جنبش مختار بن ابى عبيده ثقفى ( د 68 ق / 687 م ) ، و كشتار خاندان اموى و قاتلان كربلا . در 1 « مقدمه » در ستايش دوازده امام ، و 14 « مجلس » . آغاز : اى قادر مختار تواناى عظيم * - اى زنده و لا يزال و داناى حكيم . مشترك 7 / 757 ( 1 نسخه ) ، همانجا 6 / 1423 ( فهرستواره ) ، همانجا 10 / 263 ( نامش ) ؛ نسخه‌ها 6 / 4502 ( 2 نسخه ) ؛ ذريعه 15 / 159 ، 160 ؛ برگل 2 / 1031 « طرب القلوب » ، 1035 ، 1036 « مختارنامه » زير سه عنوان . فيلم‌ها 1 / 139 ؛ نشريه 4 / 388 ؛ يزد ، وزيرى ، شيروانى 2 / 517 . اتر پرديش 17 ؛ مرآت العلوم 3 / 21 ؛ نوشاهى ، موزه 735 . طريق البكا . گريان شهرابى ، محمد حسين . رويداد كربلا . ذريعه 15 / 164 ؛ استورى 1184 ؛ مشار 3 / 3457 . آستان قدس 5 / 289 ؛ انديا آفيس ، چاپى 337 ، 528 ؛ نوشاهى ، چاپى 2 / 1315 . طريق الجنه . واعظ اصفهانى ، حسين فرزند محمد ( د پيرامون 1320 ق ) . سوگوارى در « مجلس » هايى . ذريعه 15 / 165 ؛ مشار 3 / 3458 كه نادرست از مجلسى دانسته است . طريق القويم فى شرح صراط المستقيم : شرح سفر السعاده ( هف ) . فيروزآبادى ( د 817 ق / 1414 م ) شرح از محدث دهلوى ، عبد الحق نگاشته‌ى 1016 ق / 8 - 1607 م . در اخلاق و رفتار پيامبر ( ص ) برپايه حديث‌ها مىباشد . شرحى است گسترده و حامل متن و در منابع به نام‌هاى گوناگون آمده است . نخست ديباچه است كه در آن نام خود و نگارندهء متن را ياد كرده است . و نيز اينكه نام متن « سفر السعادت كه آن را صراط المستقيم نيز خوانند » است ، و خود به شرح نامى نداده و در منابع به نام‌هاى گوناگون و برخى نادرست آمده ، و پيش از آغاز به گزارش « مقدمه » اى آورده « در آنچه دانستن آن پيش از مقصود واجب و مناسب باشد » در 2 « قسم » : قسم 1 - در مصطلحات علم حديث ، احوال كتب سته ،